Wojny domowe i religijne w Szkocji spowodowały zniszczenie znacznych ilości starych sreber. Podobnie jak w całej Wielkiej Brytanii, w Szkocji znaleziono się mało wyrobów o charakterze świeckim sprzed okresu przywrócenia monarchii w 1660 r. Małych ośrodków, w których znakowano przedmioty, było o wiele więcej niż w Irlandii.
Dziś pojawiającymi się dziś w sprzedaży srebrami szkockimi są sztućce, często powtarzające wzór zwany Fiddle, różniące się od angielskich odpowiedników bardziej wydłużonymi wykończeniem trzonków (zw. fiddle). Typowo szkockim wyrobem są srebrne puchary zwane quaiches, z których pito whisky podając sobie naczynie z rąk do rąk; mają one atrakcyjny kształt ostu i były produkowane w Edynburgu.
Srebra produkowane w Irlandii wykazują sporo podobieństw do sreber projektowanych w Anglii. Jeszcze w XVIII w. wiele wyrobów zdobiono techniką repusowania, a tradycja ta została do XIX w. Niektóre srebra przeznaczone na rynek lokalny są większe niż ich angielskie odpowiedniki, być może dlatego, że rodziny irlandzkie były z reguły liczniejsze &
Wyrobem typowo irlandzkim jest okrągła podstawka, która pojawiła się w połowie XVIII w., służąca do stawiania na niej gorących naczyń. Inną ciekawostką są podstawki, zwane potato rings, a także sztućce, wytwarzane w końcu XVIII w. w Dublinie, Cork i Limerick, z zakończonymi szpiczasto, grawerowanymi trzonkami. Typowo irlandzkie są również puchary z uchwytami w kształcie harfy oraz maselniczki z początku XIX w.
W Anglii srebra produkowało wiele małych cechów rzemieślniczych, dopóki ustawa z 1697 r. nie zabroniła im znakowania srebrnych wyrobów. Większość sreber wyprodukowanych w takich niewielkich warsztatach to łyżki &